Azure voor Beginners - Een Azure SQL Database maken

Tegenwoordig verzamelen bedrijven niet alleen veel data, maar ook een grote diversiteit aan data. Het is niet ongebruikelijk dat een bedrijf alles verzamelt, van data over website bezoekers tot spreadsheets, en eigenlijk alles daartussenin. Deze gegevens moeten niet alleen op een veilige en toegankelijke plek worden opgeslagen, maar ook op een plek die meegroeit met de hoeveelheid data die wordt verzameld. Het is geen verrassing dat veel bedrijven kiezen om dit in het Azure-ecosysteem te doen, omdat het aan vrijwel alle eisen voldoet. Een zeer populaire optie om data op te slaan is het gebruik van een Azure SQL Database. In deze beginnershandleiding leiden we u door de stappen om zo’n Azure SQL Database te maken.

De data die bedrijven verzamelen kunnen grofweg in twee categorieën worden verdeeld: gestructureerde en ongestructureerde data. Gestructureerde data past netjes in tabellen met rijen en kolommen (bijvoorbeeld datums en getallen), terwijl dat bij ongestructureerde data niet mogelijk is (zoals video's en afbeeldingen). Afhankelijk van hoe de gegevens zullen worden gebruikt, is het over het algemeen verstandig om gestructureerde data op te slaan een relationele database. Dit is een database die de data opslaat en organiseert in tabellen, met rijen en kolommen, gebaseerd op een schema, wat een soort blauwdruk is voor hoe een tabel is gestructureerd. De tabellen in een relationele database kunnen aan elkaar worden gekoppeld. Als u bijvoorbeeld één tabel heeft met gegevens over bestellingen die door klanten zijn geplaatst en een andere tabel met klantgegevens, kunt u een gecombineerde weergave van deze tabellen maken maar ze toch gescheiden houden. Azure SQL Database is zo’n relationele database.

Let op: het uiterlijk van Azure verandert regelmatig. Uw scherm ziet er mogelijk net iets anders uit dan op de afbeeldingen in deze handleiding. Sommige functies zijn bijvoorbeeld mogelijk naar een ander tabblad verplaatst, maar de algemene stappen zullen hetzelfde zijn.

Let op: deze beginnershandleiding is gemaakt op basis van de Engelstalige UI. Om deze reden zullen wij in dit artikel de Engelse benamingen hanteren.

Let op: houd er rekening mee dat de services binnen Azure betaalde services zijn. De kosten zijn afhankelijk van uw gebruik en configuratie. (Meer informatie vindt u hier.) Het is verstandig om dit te doen onder toezicht van een databasebeheerder of een data-engineer.

Nadat u in Azure bent ingelogd navigeert u naar SQL Database. Dat kan op verschillende manieren. Een van de gemakkelijkste manieren is om op de knop 'Create a resource' in de linkerbovenhoek van het startscherm te klikken.

Vervolgens klikt linksonder op Databases en daarna op Create onder SQL Database.

Als dit uw eerste SQL Database is, klikt u op de blauwe knop in het midden van het scherm. Als u er al een eerder heeft gemaakt, klikt u op de knop '+ Create' in de linkerbovenhoek.

Net als bij het maken van een Azure-opslagaccount leidt het maken van een Azure SQL Database ons door verschillende stappen, onderverdeeld in meerdere categorieën. Deze categorieën worden weergegeven door de tabbladen bovenaan. (Basics, advanced, networking, etc.) We beginnen met het tabblad Basics.

Selecteer uw subscription en uw resource group. Als u nog geen resource group heeft, kunt u er een maken via de 'Create new' link eronder.

Om een ​​Azure SQL Database te kunnen maken en gebruiken, zullen we eerst een server moeten aanmaken. Een server is als een centrale administratieve eenheid van waaruit we onze database kunnen beheren (logins, firewallregels, enz.). Indien het nodig is kunnen we meerdere databases op dezelfde server draaien, maar voor deze beginner's guide houden we het bij één database. Klik op 'Create new' om een nieuwe server aan te maken.

Allereerst verzint u een naam uw nieuwe server. Daaronder zult u een locatie voor uw nieuwe server moeten kiezen. Net als bij het kiezen van een regio voor uw Azure-opslagaccount, is het kiezen van een serverlocatie mogelijk niet zo eenvoudig als het kiezen van de dichtstbijzijnde locatie. Als u bijvoorbeeld namens uw klant een Azure SQL-database aanmaakt, zult u mogelijk rekening houden met de locatie van uw klant. Wat als u met andere teams werkt, al dan niet op afstand, en zij vanaf verschillende locaties verbinding maken met de server? Voor onze beginnershandleiding kiest u wél simpelweg de locatie die het dichtst bij u in de buurt is. Als u geen idee heeft welke regio u moet kiezen, kunt u deze tool gebruiken om te zien welke regio u de hoogste snelheden oplevert. (Een lagere latency is beter.)

Vervolgens zullen we een authenticatiemethode moeten kiezen. Als u voor SQL-authenticatie kiest, moet u zowel een server admin en een wachtwoord instellen. Voor onze beginnershandleiding kiezen we voor Microsoft Entra-only authentication, waardoor we ook een admin moeten selecteren.

Het kiezen van een admin is net zo eenvoudig als het opzoeken van uw eigen naam in de zoekbalk en selecteren van uw naam in de zoekresultaten.

Nadat u dit gedaan heeft klikt u op 'Ok', waarna u terugkeert naar het Basics tabblad.

Aangezien we zojuist een nieuwe server hebben aangemaakt, zien we deze nu geselecteerd. Daarboven zult u een naam moeten verzinnen voor uw nieuwe database.

Daaronder zult u moet u selecteren of al dan niet gebruik wilt maken van een SQL elastic pool. Indien u meerdere databases beheert, geeft u er misschien de voorkeur aan om deze databases bronnen te laten delen, wat u kunt doen middels een elastic pool. Stel dat u twee databases heeft, elk geconfigureerd met 2 vCores. Door deze databases in een elastic pool te plaatsen, kunnen ze in totaal 4 vCores delen. Als een database meer rekenkracht vereist en op een bepaald moment 3 vCores nodig heeft, kan deze de extra vCore uit de elastic pool gebruiken. Hierdoor hoeft u niet voor een extra vCore te betalen. (Hetzelfde geldt voor een op DTU gebaseerd aankoopmodel.) Omdat we in deze beginnershandleiding echter slechts één database aanmaken, kiezen we hier voor 'nee'.

U zult ook moeten kiezen tussen Development and Production workload environment. De instelling van de workload environment is simpelweg een manier om de standaardinstellingen te kunnen wijzigen tijdens het aanmaken van deze database. Omdat het standaard op Development staat, laten we het zo, omdat dit een minder krachtige reken-/opslag selecteert, wat voldoende zal zijn voor deze beginnershandleiding. Als u voor Production heeft gekozen en de Azure SQL Database al heeft aangemaakt, kunt dit alsnog wijzigen door naar database > settings > Compute + storage blade te navigeren.

Ondanks dat we voor Development hebben gekozen, willen we toch even kijken naar de Compute+ storage configuratie.

Er wordt een nieuw scherm geopend, waarin u een service tier zult moeten kiezen:

• General Purpose - Deze trier is geschikt voor de meeste gebruiksscenario's, omdat deze wordt geleverd met een standaard SLA en opslag latency tussen 5 ms en 10 ms. Van alle drie de opties is dit de goedkoopste, omdat de rekenkracht en opslag gescheiden zijn.

• Business Critical - Deze tier is ideaal als u werklasten met een hoge transactiesnelheid verwacht en een lage I/O latency vereist (gemiddeld 1-2 ms). Dit komt doordat rekenkracht en opslag nauw geïntegreerd zijn via lokaal aangesloten SSD-opslag als gegevensopslag.

• Hyperscale - Ideaal voor zeer grote databases, omdat het (afzonderlijke) schaalbaarheid van uw rekenkracht en opslag mogelijk maakt. Het biedt een lage latentie (gemiddeld 1-2 ms) voor het meest gebruikte deel van uw database.

Daaronder zult u ook een Compute tier moeten kiezen:

• Provisioned - Met de Provisioned compute tier wordt continu een specifieke hoeveelheid rekenkracht aan uw database toegewezen, of u deze gebruikt of niet. Dit kost u een voorspelbaar bedrag per maand.

• Serverless - De Serverless compute tier factureert alleen voor gebruik per seconde en schaalt automatisch op basis van de vraag naar werklast. Dit betekent dat er geen kosten in rekening worden gebracht voor gebruik tijdens inactieve perioden. (Er worden alleen kosten in rekening gebracht voor uw opslag.) De Serverless compute tier is alleen beschikbaar voor General Purpose en Hyperscale service tiers.

Wat de kosten betreft, is het moeilijk te zeggen welke compute tier het beste bij uw situatie past, omdat dit volledig afhangt van uw gebruik. Beide tiers kunnen uiteindelijk duurder uitvallen dan de andere. Voor deze beginnershandleiding kiezen we voor de Serverless compute tier.

Daaronder zult u mogelijk ook de hardwareconfiguratie willen wijzigen waarop uw database zal draaien, evenals het minimale en maximale aantal vCores dat de database zal gebruiken. Voor deze handleiding laten we de standaardinstellingen ongewijzigd.

Als u heeft gekozen voor de Serverless compute tier, afhankelijk van uw service tier (deze is momenteel alleen beschikbaar voor General Purpose), zult u mogelijk ook moeten kiezen of u auto-pause (automatisch pauseren) wel of niet wilt inschakelen. Auto-pause delay is de periode waarin de database inactief moet zijn voordat deze automatisch wordt gepauzeerd. Omdat er voor de Serverless compute tier het gebruik per seconde wordt gefactureerd, is dit een zeer belangrijke instelling.

Daaronder zult u ook een maximale datagrootte (in GB) moeten kiezen, alsmede of u uw database wel of niet zone-redundant wilt maken. Dit maakt uw database rendundant voor een groter aantal storingen (waaronder uitval van datacenters), waaraan uiteraard een prijskaartje hangt. Nadat u uw configuratie heeft voltooid, klikt u op 'Toepassen' en keert u terug naar het Basics tabblad.

Op het Basics tabblad zult u het redundancy mechanisme voor uw back-up opslag kiezen, wat uw data zal beschermen tegen geplande en ongeplande gebeurtenissen (zoals tijdelijke hardwarestoringen, netwerk- of stroomstoringen, of natuurrampen) door meerdere kopieën op te slaan.

• Locally-redundant backup Storage (LRS) - Uw data wordt drie keer synchroon gekopieerd binnen één fysieke locatie in de primaire regio. Dit biedt een sterke bestendigheid tegen hardwarestoringen zoals serverrack- en schijfstoringen. Indien er echter iets met het datacenter zelf gebeurt, zoals een natuurramp, kunnen uw gegevens verloren gaan. Het is niet de beste optie als u een hoge beschikbaarheid of duurzaamheid van data nodig heeft. Het is de goedkoopste optie van alle redundantieopties.

• Zone Redundant backup Storage (ZRS) - Uw data wordt synchroon gekopieerd over drie Azure-beschikbaarheidszones in de primaire regio. Elke beschikbaarheidszone is een datacenter op een afzonderlijke fysieke locatie, met zijn eigen onafhankelijke stroomvoorziening, koeling en netwerk. Dit biedt krachtige bescherming binnen één Azure-regio. Deze optie wordt aanbevolen voor scenario's waarin een hoge beschikbaarheid is vereist.

• Geo-redundant backup Storage (GRS) - Uw data wordt drie keer synchroon gekopieerd binnen één fysieke locatie in de primaire regio met behulp van LRS, waarna uw data vervolgens asynchroon wordt gekopieerd naar een enkele fysieke locatie in een secundaire regio, honderden kilometers verwijderd van de primaire regio. Dit is ideaal voor failoverscenario's. Het maakt alleen-lezen toegang mogelijk tot data in de secundaire regio, wat een goede oplossing is in gevallen van regionale onbeschikbaarheid van de primaire regio. (Bijvoorbeeld een natuurramp of een storing in het elektriciteitsnet.)

Als deze optie niet beschikbaar voor u is komt dit door uw keuze van workload environment. Development workload environment stelt uw back-up opslag redundantie in op Locally-redundant backup storage, terwijl Production workload environment deze instelt op Geo-redundant backup storage. Voor deze beginnershandleiding kiezen we voor Locally-redundant backup storage.

Vervolgens gaan we verder naar het Networking tabblad, waar we de netwerktoegang kunnen configureren. Hier selecteren we hoe we willen dat mensen verbinding maken met de server die we hebben gemaakt op het Basics tabblad.

We beginnen met Firewall-regels, die de toegang tot uw server regelen. Standaard verhindert de server de toegang tot uw server totdat u uw huidige client-IP-adres heeft toegevoegd. U kunt dit doen door de schakelaar op 'Yes' te zetten, of u kunt dit later doen via de serverinstellingen. Voor onze beginnershandleiding zullen we dit later doen, omdat het ons de kans gelijk de kans zal geven om te zien waar dit kan worden gedaan.

We gaan door naar het Security tabblad, waar we de beveiligingsinstellingen voor onze Azure SQL database kunnen configureren.

We krijgen de mogelijkheid om ons aan te melden voor een proefversie van Microsoft Defender voor SQL, wat in principe Microsoft Defender voor de cloud is. Net als de Windows versie helpt Microsoft Defender voor SQL potentiële kwetsbaarheden te beperken (Vulnerability Assessment) en afwijkende activiteiten te detecteren die een bedreiging kunnen vormen voor uw SQL-database (Advanced Threat Protection). Voor onze beginnershandleiding kiezen we 'Not now'.

Daaronder krijgen we de mogelijkheid om een ​​ledger toe te voegen, een functie die fungeert als een veilig en transparant dossier door een permanente geschiedenis bij te houden van alle wijzigingen die in de data zijn aangebracht. Dus als een rij in een tabel in de database wordt bijgewerkt, wordt de vorige waarde ervan behouden en beschermd in een geschiedenistabel. Het is een overzicht van alle wijzigingen die in de loop van de tijd in uw database zijn aangebracht. Door een ledger aan te maken, voegt u mogelijkheden voor manipulatiebewijs toe aan uw database. In het geval van een audit kunt u cryptografisch bevestigen dat er niet met uw data is geknoeid. Het beschermt uw data tegen aanvallers of gebruikers met hoge rechten, waaronder databasebeheerders (DBA's), systeembeheerders en cloudbeheerders. Voor onze beginnershandleiding maken we geen ledger aan.

Met Always encrypted kunt u gevoelige gegevens beschermen die zijn opgeslagen in uw Azure SQL-database, zoals creditcardnummers en nationale/regionale identificatienummers. Door deze data client-side te versleutelen en de versleutelingssleutels niet aan de Database Engine bekend te maken, ontstaat er een scheiding tussen data-eigenaren, data-viewers, en data-managers. Dit vermindert de diefstal van gevoelige gegevens door insiders. In essentie versleutelt Always encrypted automatisch gevoelige gegevens voordat deze in de database worden opgeslagen en decodeert deze wanneer de gegevens worden opgehaald, allemaal zonder dat de applicatie op de hoogte hoeft te zijn van het coderingsproces of dit hoeft af te handelen. Voor deze beginnershandleiding laten we deze functie op 'Off' staan.

Op het Additional Settings tabblad kunnen we de collation en sample data configureren.

Het is ook noodzakelijk om een ​​Maintenance window in te stellen. Dit is een vooraf gedefinieerd tijdvak waarin Azure geplande onderhoudstaken op uw database kan uitvoeren. Tijdens deze onderhoudstaken is uw database nog steeds volledig beschikbaar, maar kan deze onderhevig zijn aan korte herconfiguraties, wat kan resulteren in korte verbindingsonderbrekingen. Door een venster buiten de piekuren te kiezen (de standaardinstelling), wordt de impact op gebruikers geminimaliseerd en wordt ervoor gezorgd dat de database betrouwbaar en veilig blijft. Het onderhoudsvenster is gratis. Voor onze beginnershandleiding laten we deze op System default (5pm to 8am).

Op het Tags tabblad kunt u uw tags instellen (indien nodig), waarmee u uw bronnen kunt ordenen door ze te categoriseren. Tags worden toegepast op de bron zelf, in dit geval onze SQL Database. Als we meerdere databases gebruiken, kunnen we met behulp van deze tags snel en efficiënt alle bronnen met specifieke tags vinden. Tags worden opgeslagen in sleutel-waardeparen. Als we bijvoorbeeld 'Environment' in het veld Name en 'Development' in het veld Value invoeren, vormen ze een sleutel-waardepaar. We kunnen ook meerdere tags toevoegen. Als we 'Department' als Name en 'Finance' als Value' invullen, en vervolgens de kosten voor alle Development environments voor op de afdeling Finance willen volgen, kunnen we via deze tags nu filteren op 'Environment = Development' en 'Department = Finance'. Voor onze beginnershandleiding slaan we het aanmaken van tags over en gaan we door naar het tabblad Review + create.

Ten slotte komen we aan bij het tabblad Review + create, waar we een overzicht zien van alle keuzes die we tot nu toe hebben gemaakt.

Nadat u uw antwoorden heeft gecontroleerd, klikt u op 'Create' om het proces te voltooien. Azure zal dan beginnen met de implementatie van uw database (dit duurt doorgaans een minuut of 3-4). Bij succes ziet u het onderstaande scherm. Hier klikt u op 'Go to resource'.

Als u de handleiding heeft gevolg zullen we onszelf nog toegang moeten verlenen. Dit doen we door op de knop 'Configure' te klikken.

Op het Public access tabblad selecteert u 'Selected networks'.

Door 'Selected networks' te selecteren zullen er nieuwe velden verschijnen. Onder het kopje Firewall rules klikt u op 'Add your client IPv4 addres', waarna u op de 'Save' knop drukt. Hierdoor krijgt uw IP-adres automatisch toegang tot de Azure SQL Database.

U heeft zojuist een Azure SQL Database aangemaakt waarmee u verbinding kunt maken via het databasebeheersysteem van uw keuze. Uiteraard kunt u er ook voor kiezen om binnen het Microsoft-ecosysteem blijven en tools zoals Azure Data Studio of SQL Server Management Studio (SSMS) te gebruiken om verbinding te maken met uw database. Hieronder zullen we u laten zien hoe u verbinding kunt maken met uw Azure SQL Database via Azure Data Studio.